Motoristan Cumhuriyeti

Bi arkadaşımın kendi sitesinde yayınladığı bi yazı çok hoşuma gitti paylaşmak isterim..

http://www.kadirilkimen.com/atam.html

Atam...

Birinci vazifem, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyetini, ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir.

Mevcudiyetimin ve istikbalimin yegâne temeli budur.
Bu temel, benim en kıymetli hazinemdir.
Bu gün artık, beni bu hazineden mahrum etmek isteyen, dahilî ve haricî bedhahlarım var.

Bu gün, İstiklâl ve Cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşmekteyim. Vazifeye atılmak için, içinde bulunduğum vaziyetin imkân ve şartlarını düşünmüyorum! Bu imkân ve şartlar, çok elverişsiz bir şekilde giderek imkansızlık ve çaresizliğe dönüştürülüyor! İstiklâl ve Cumhuriyetime kasteden düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin hakimiyetin ve gücün sahibi konumundalar!

Zorla almaya cesaretleri yok Atam...
Ama hile ile aziz vatanın bütün sanayisine, enerji ve ekonomisine hakimiyet kurmuş durumdalar. Tersanelerimize girilmedi. Ordumuz dağıtılmadı ama, ordumuz artık zaten bizim bile değil. Eskiden komutanlar önde savaşırdı Atam. Bu gün ordu hiyerarşisi keyfe keder karar alırken kardeşlerim dediğim askerlerim ölüyor. Memleketin her köşesi bilfiil bizim görünüyor. Ama memleketi bizim yapan kuklalara uzanan elleri gizlemişler. Gözüme görünmeseler de yüreğime değiyor.

Bütün bu şartlardan daha yoğun derece üzücü, kırıcı ve utandırıcı olan, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar umursamazlık ve şaşılası bir körlük ve hattâ istemli ihanetlerin içindeler. Hattâ bu iktidar sahipleri, kişisel menfaatlerini, görünmeden yönetimimize hakimiyet salmış kişilerin siyasi çıkarları ile güçlendirmekteler.

Millet fakirlik içinde suskun , yorgun, bıkmış ve öfke dolu. Vatanın her yerinden "Atam olsaydı" diye duyuyorum. seni görmedik. ama özlüyoruz Atam...

Türk istikbalini kuran, yücelten ve bize emanet eden EY ATATÜRK! İşte, bu imkansızlık ve olumsuzlukların içinde dahi, birinci vazifem; Türk İstiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğum kudreti damarlarımdaki asil kana san aşıladın. Damarlarımdaki kanın kudretinin, içinde bulunduğum durumun ve bu şartlardaki asıl vazifemin farkındayım.

Neredeyse bir asır önce bu günü görüp bana sadece bir sayfada yazarak özetlediğin, içinde bulunduğum Ülkemi ve Cumhuriyetimi düşünüyorum.
Düşünüyor ve üzülüyorum. gözlerim doluyor. yazamıyorum.
Düşündükçe düğüm olan boğazımda tek bir cümle kalıyor anlamlı...
Anlamınca basit. Ama düşünene tek cümlede verdiğin bir ömür dolusu öğüt kopuyor gırtlağımdan Atam..

Ne mutlu Türküm diyene...

Ne mutlu TÜRKÜM diyene...

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE...

Bravo inşallah bu sesler bir gün duyulur  :alkis

tuti-i mu’cize-guyem ne desem laf değil
çerh ile söyleşemem ayinesi saf değil
  :barış

Tûtî-i mu'cize-gûyem ne desem lâf değil
Çarh ile söyleşemem âyînesi sâf değil

Ehl-i dildir diyemem sînesi sâf olmayana
Ehl-i dil birbirini bilmemek insâf değil

Yine endîşe bilir kadr-i dür-i güftârım
Rûzigâr ise denî dehr ise sarrâf değil

Girdi miftâh-ı der-i genc-i ma'ânî elime
Âleme bez-i güher eylesem itlâf değil

Levh-i mahfûz-ı suhandir dil-i pâk-i Nef'î
Tab'-ı yârân gibi dükkânçe-i sahhâf değil


ÇEVİRİSİ :

Mucize söyleyen bir papağanım ben, dediklerim boş laf değil
Felekle konuşamam, onun kalbi temiz değil.

Kalbi temiz olmayana gönül ehlidir diyemem
Gönül ehillerinin birbirlerini bilmemesi insafa sığar bir şey değil

Felek alçak ve dünya kıymet bilmez ise de
inciye benzeyen sözümün değerini gene düşünce bilir.

Şiir hazinesinin kapısının anahtarı elime geçti
Aleme bol bol cevher dağıtsam bunlara ziyan gözüyle bakılmaz

Nef’inin temiz gönlü şiirin levh-i mahfuz (kader levhası)udur
Dostlarınki gibi kitapçı dükkanı değil.


;)

http://video.google.com/videoplay?docid=-1610723286478435618&ei=1B3ASZO7H4_-qwK9_rT7Cw&q=yikin+heykellerimi+